شعرهای ناب

بهترین اشعار از بهترین شعراء





فال حافظ

مشهور است که امروز در خانهٔ هر ایرانی یک دیوان حافظ یافت می‌شود. ایرانیان طبق رسوم قدیمی خود در روزهای عید ملی یا مذهبی نظیر نوروز بر سر سفره هفت سین، و یا شب یلدا، با کتاب حافظ فال می‌گیرند. برای این کار، یک نفر از بزرگان خانواده یا کسی که بتواند شعر را به خوبی بخواند یا کسی که دیگران معتقدند به اصطلاح خوب فال می‌گیرد ابتدا نیت می‌کند، یعنی در دل آرزویی می‌کند. سپس به طور تصادفی صفحه‌ای را از کتاب حافظ می‌گشاید و با صدای بلند شروع به خواندن می‌کند. کسانی که ایمان مذهبی داشته باشند هنگام فال گرفتن فاتحهای می‌خوانند و سپس کتاب حافظ را می‌بوسند، آنگاه با ذکر اورادی آن را می‌گشایند و فال خود را می‌خوانند.

ای حافظ شیرازی! تو محرم هر رازی! تو را به خدا و به شاخ نباتت قسم می دهم که هر چه صلاح و مصلحت می بینی برایم آشکار و آرزوی مرا براورده سازی.  برای شادی روح حافظ، صلوات یا فاتحه ای نثار نماییم!

براي گرفتن استخاره خود اينجا را كليك كنيد

نوشته شده در جمعه هشتم دی ۱۳۹۱ساعت 0:21 توسط محرم قربانی زرنقی|

redarrowline.gif

redarrowline.gif

  

redarrowline.gif

 

redarrowline.gif

 

redarrowline.gif

نوشته شده در سه شنبه پنجم دی ۱۳۹۱ساعت 14:9 توسط محرم قربانی زرنقی|

عشق                                      بيداد    من

باختن                  يعني                    لحظه                 عشق

جان                          سرزمين             يعني                        يعني

زندگي                                 پاک من عشق                               ليلي و

قمار                                                                                    مجنون

در                              عشق يعني ...           شدن

ساختن                                                                               عشق

دل                                                                                   يعني

كلبه                                                                        وامق و

يعني                                                                   عذرا

عشق                                                           شدن

  من                                                عشق

 فرداي                                يعني

  كودك                        مسجد

  يعني             الاقصي

عشق  من

 

عشق                                      آميختن                                         افروختن

يعني                                 به هم          عشق                               سوختن

چشمهاي                      يكجا                    يعني                       كردن

پر ز                 و غم                            دردهاي             گريه

خون/ درد                                                   بيشمار

 

  عشق                                 من

    يعني                           الاسرار

    كلبه                  مخزن

         اسرار     يعني      

نوشته شده در پنجشنبه سی ام آذر ۱۳۹۱ساعت 12:18 توسط محرم قربانی زرنقی|

یکی هست تو قلبم که هر شب واسه اون می نویسمُ اون خوابه


نمیخوام بدونه واسه اونِ که قلب من این همه بی تابه

یه کاغذ یه خودکار دوباره شده همدم این دل دیوونه


یه نامه که خیسه پر از اشکه و کسی بازم اونو نمیخونه

یه روز همینجا توی اتاقم یه دفعه گفت داره میره


چیزی نگفتم آخه نخواستم دلشو غصه بگیره

گریه می کردم درو که می بست می دوستم که می میرم


اون عزیزم بود نمی تونستم جلوی راشو بگیرم

می ترسم یه روزی برسه که اونو نبینم بمیرم تنها


خدایا کمک کن نمی خوام بدونه دارم جون میکنم اینجا

سکوت اتاقو داره می شکنه تیک تاک ساعتِ رو دیوار


دوباره نمیخواد بشه باور من که دیگه نمیاد انگار

یه روز همینجا توی اتاقم یه دفعه گفت داره میره


چیزی نگفتم آخه نخواستم دلشو غصه بگیره

گریه می کردم درو که می بست می دوستم که می میرم


اون عزیزم بود نمی تونستم جلوی راشو بگیرم

یکی هست تو قلبم که هر شب واسه اون می نویسم و اون خوابه


نمیخوام بدونه واسه اونه که قلب من این همه بی تابه

یه کاغذ یه خودکار دوباره شده همدم این دل دیوونه


یه نامه که خیسه پر از اشکه و کسی بازم اونو نمیخونه

 

 

 

نوشته شده در یکشنبه دوازدهم بهمن ۱۳۹۳ساعت 22:33 توسط محرم قربانی زرنقی|

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   کبریت های سوخته هم ،

 

                روزی درخت های شادابی بوده اند


                   مثل ما ،

 

          که روزگاری می خندیدیم

 

                   قبل از اینکه عشق روشنمان کند

 

 

 

 

 

نوشته شده در دوشنبه ششم بهمن ۱۳۹۳ساعت 18:3 توسط محرم قربانی زرنقی|

 

من از تو دل نمي برم اگر چه از تو دلخورم
اگرچه گفته ای تورا به خاطرات بسپرم
هنوز هم خيال کن کنار تو نشسته ام
مني که در جوانی ام به خاطرت شکسته ام
تو در سراب آينه شبانه خنده مي کنی
من شکست داده راخودت برنده مي کنی...

 

نوشته شده در یکشنبه چهاردهم دی ۱۳۹۳ساعت 17:52 توسط محرم قربانی زرنقی|

ما عقل به صد جام لبالب ندهیم

یک پرتو دل به هفت کوکب ندهیم

با ناز فروغ شب مهتاب بگو

ما یک دم صبح را به صد شب ندهیم !

 

 

نوشته شده در جمعه دوازدهم دی ۱۳۹۳ساعت 15:19 توسط محرم قربانی زرنقی|

آمان آللاه او گوزلردن کی گوزلرده نه لر گوردوم ؟!


نه گوزلر گوزلرم گوزدن گئدن گوندن گئلر گوردوم ؟!


گوزی کی گورموری گوزلر نه فایدا اول گوزل گوزدن ؟!


منی مندن ائدن گوزلر شوکورلر مختصر گوردوم


دئمه اوولاردا وار گوزلر بو گوزلردن اولن اوولار


نه صف چکمیشدی آهولر نه چوخ اوولار ملر گوردوم


قارانلیق عالمیندیدیم منه ظولماتیدیر هر یئر


دومانلیقدان قارالمیشدیم یا زولفوندن دوشر گوردوم


اگر زولفون چکیب پرده منه خوشدور دوشم درده


ساچین گوزدن کنار ائتجک او دمدن شور و شر گوردوم


دئماق مومکون اولان میرکی کسیلمیش دیل دوداقیمدیر


اینان گوزدور باخیر هردم قالان جسمی اولر گوردوم


آتان اوخ باغریمی دلدی صفا سوردی یئرین سالدی


او کیپریکدن اوخ آیریلدی آتان اوخدا هونر گوردوم 


اورک سیندیرمادا تکسن منه خوشدور دیم احسن


کسیب قیرماخدادور دائم او گوزلرده کسر گوردوم


نیگاریم دلبریم نازیم کمان ابرو و مه تاجیم


دوزم هیجرانیوا ایللر بو ایللرده شکر گوردوم


آلان سنسن گوزل سنسن گوزللردن گوزل سنسن


منی آغلار قویان گوزلر او گوزلرده قهر گوردوم


او داغلاردان مارال چیخجاق نه آصلانلار ووروب ییخدی


نه دورواخدا گوجوم قالدی نه قاشماخدا هونر گوردوم


باخیرسان باغری قان اولموش باغیرماقدان ( باغیر ) اولموش


ایتیرسنده قاچیرساندا گئدن گوندن گئلر گوردوم

نوشته شده در یکشنبه سی ام آذر ۱۳۹۳ساعت 19:21 توسط محرم قربانی زرنقی|

صدای ناز می آید.

صدای کودک پرواز می آید.

صدای رد پای کوچه های عشق پیدا شد.

معلم در کلاس درس حاضر شد.

یکی از بچه ها از قلب خود فریاد زد بر پا.

همه بر پا،چه بر پایی شده بر پا.

معلم نشعتی دارد، معلم علم را در قلب می کارد، معلم گفته ها دارد.

یکی از بچه های آن کلاس درس گفتا بچه ها بر جا.

معلم گفت:فرزندم بفرما جان من بنشین، چه درسی، فارسی داریم؟

کتاب فارسی بردار؛ آب و آب را دیگر نمی خوانیم.

بزن یک صفحه از این زندگانی را.

ورق ها یک به یک رو شد.

معلم گفت فرزندم ببین بابا؛ بخوان بابا؛ بدان بابا؛

عزیزم این یکی بابا؛ پسر جان آن یکی بابا؛ همه صفحه پر از بابا؛

ندارد فرق این بابا و آن بابا؛

بگو آب و بگو بابا؛ بگو نان و بگو بابا

اگر بخشش کنی "با" می شود با "با"

اگر نصفش کنی "با" می شود با "با"

تمام بچه ها ساکت،نفس ها حبس در سینه و قلبی همچو آیینه،

یکی از بچه های کوچه بن بست، که میزش جای آخر هست، و همچو نی فقط نا داشت؛ به قلبش یک معما داشت؛

سوال از درس بابا داشت.

نگاهش سوخته از درد، لبانش زرد، ندارد گویا همدرد.

فقط نا داشت...

به انگشت اشاره او، سوال از درس بابا داشت.

سوال از درس بابای زمان دارد. تو گویی درس هایی بر زبان دارد.

صدای کودک اندیشه می آید. صدای بیستون،فرهاد یا شیرین،صدای تیشه می آید.

صدای شیر ها از بیشه می آید.

معلم گفت فرزندم سؤالت چیست؟

بگفتا آن پسر آقا اجازه این یکی بابا و آن بابا یکی هستند؟

معلم گفت آری جان من بابا همان باباست.

پسر آهی کشید و اشک او در چشم پیدا شد.

معلم گفت فرزندم بیا اینجا، چرا اشکت روان گشته؟

پسر با بغض گفت این درس را دیگر نمی خوانم.

معلم گفت فرزندم، چرا جانم، مگر این درس سنگین است؟

پسر با گریه گفت این درس رنگین است.

دو تا بابا، یکی بابا؟

تو میگویی که این بابا و آن بابا یکی هستند؟

چرا بابای من نالان و غمگین است؟ ولی بابای آرش شاد و خوشحال است؟

تو میگویی که این بابا و آن بابا یکی هستند؟

چرا بابای آرش میوه از یازار می گیرد؟ چرا فرزند خود را سخت در آغوش می گیرد؟

ولی بابای من هر دم زغال از کار می گیرد؟

چرا بابا مرا یک دم به آغوشش نمی گیرد؟

چرا بابای آرش صورتش قرمز ولی بابای من تار است؟

چرا بابای آرش بچه هایش را همیشه دوست می دارد؟

ولی بابای من شلاق را بر پیکر مادر به زور و ظلم می کارد؟

تو میگویی که ای بابا و آن بابا یکی هستند؟

چرا بابا مرا یک دم نمی بوسد؟ چرا بابای من هر روز می پوسد؟

چرا در خانه ی آرش گل و زیتون فراوان است؟

ولی در خانه ی ما اشک و خون دل به جریان است؟

تو می گویی که ای بابا و آن بابا یکی هستند؟

چرا بابای من با زندگی قهر است؟

معلم صورتش زرد و لبانش خشک گردیدیند.

به روی گونه اش اشکی ز دل برخواست.

چو گوهر روی دفتر ریخت.

معلم روی دفتر عشق را می ریخت.

و یک "بابا" ز اشک آن معلم پاک شد از دفتر مشقش.

بگفتا دانش آموزان بس است دیگر؛ یکی بابا در این درس است و آن بابای دیگر نیست.

پاک کن را بگیرید ای عزیزانم،

یکی را پاک کردند و معلم گفت جای آن یکی بابا، خدا را در ورق بنویس...

و خواند آن روز، "خدا بابا"

تمام بچه ها گفتند، "خدا بابا"

 

 

 

 

نوشته شده در شنبه بیست و نهم آذر ۱۳۹۳ساعت 19:25 توسط محرم قربانی زرنقی|

مني عشق عالمينه چكمگيوي بيلمه ميسن

 

هاردا وارسام اوردا وار اولماقيوي بيلمه ميسن

 


ناماز اوسته تئليوين چم خميني حس الديم

 

حاليمي بيلمديم هئچ سن كي مني بيلمه ميســــن


اله بيلمه گديرم كوفر يولون آنلاميـــــرام

 

دينيمين عرفانا چــاتماقليقيني بيلمه ميــــــــسن


نينه مك چرخ جفا ظولم اليييب دؤيدي بيزي

 

ازیلیب الده ائولوب اؤلمگيمي بيلمه ميسن

 


عومرمون سولدی باهاری سپه لندي سنيـــله

 

باهارين گوللریلین سولماغینی بيلمه ميســــــــن

نوشته شده در شنبه بیست و نهم آذر ۱۳۹۳ساعت 19:5 توسط محرم قربانی زرنقی|



قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت